Chick Corea – Friends

rok wydania: 1978 (reedycja: 1991)

wydawca: Polydor

wciaz o Corei na naszym blogu. ale dzis po raz pierwszy o Corei solowym.

bo „Friends” nie powstal ani pod szyldem zadnego z jego bandow, ani jako duet. choc oczywiscie jest to wciaz zespolowe granie, o czym moze swiadczyc sama okladka, jedna z sympatyczniejszych w jazzowym genre.

tym razem Corea do wspolnego muzykowania zaprosil renomowanego perkusiste Steve Gadd’a, basiste Eddie Gomeza (znany przede wszystkim ze wspolpracy z Billem Evansem) i przede wszystkim Joe Farrella, ktory grywal juz z Corea w Return To Forever.

w kontekscie tego, iz zazwyczaj solowe „skoki w bok” muzykow (w przypadku Corei ciezko to nazwac typowym skokiem w bok, ale mniejsza z tym) kojarza sie z checia totalnego „odplyniecia” w obce, czesto eksperymentalne rejony muzyczne, „Friends” jawi sie cokolwiek zachowawczo. bo jest to stricte jazzowa, akustyczna muzyka. choc jednak cos z eksperymentu tu jest – mianowicie Farrell siega nie tylko po saxofon, ale i flet. co powoduje, ze jakby wiecej melodii w tych 8 utworach, czy chocby zapamietywalnych motywow. vide sliczny track tytulowy.

zdecydowanie warto.

najlepszy moment: FRIENDS

ocena: 7,5/10