Wolf Alice

gdzie: Hybrydy, Warszawa 

kto: Wolf Alice

Sezon koncertowy 2018 uważam za otwarty.

Zaczynamy skromnie – bo ani Hybrydy nie są specjalnie wielką salą koncertową (ot, studencka knajpa na chyba 500 osób max), ani też Wolf Alice to nie jest zespół, na którego koncert wyczekiwałem z wytęsknieniem. Ot, raczej na zasadzie weryfikacji hajpu wokół zespołu i tego, czy w wersji live ta muzyka jest równie sympatyczna co na dwóch dotychczas wydanych albumach. Cały egzamin zdali piątkowo, a nawet z plusem.

Chociaż to Brytole – co słychać po akcencie, zwłaszcza gitarzysty, najbardziej z całej czwórki rozmownego – to jest w nich jakiś vibe ewidentnie amerykański, a ściślej rzecz ujmując – amerykańskiego alt rocka. Głównie z indie rejonów, gdzie Pixies czy Pavement są głównym punktem odniesienia, ale też grunge’owego. Oczywiście jest w tym wszystkim sporo delikatności, kobiecej nawet może – wszak zcoverowali „Song to the Siren” bez obciachu, mają więc wyczucie tego typu dźwięków. Ale w momentach, kiedy stawiają na jazgotliwą kartę, trąciło to mocno dobrymi latami 90tymi, ze skojarzeniami typu Hole czy L7. O ile głównodowodząca zespołem Ellie Rowsell na zdjęciach wygląda na dosyć spokojną, żeby nie powiedzieć grzeczną dziewczynę, w wydaniu koncertowym zdecydowanie bliżej jej do Courtney Love niż Nory Jones.

Nie będę się wygłupiał z ocenianiem setlisty, bo nie jestem na takim poziomie znajomości dyskografii WA. Nie mogło się obyć oczywiście bez jak na razie najpopularniejszego utworu „Moaning Lisa Smile”, choć mnie najbardziej uwiódł pochodzący z nowego albumu „Beautifully Unconventional”. Nie ukrywam, że jak dla mnie mega im do twarzy z tego typu przebojowością i nie obraziłbym się, gdyby to ten utwór wyznaczał im kierunek na przyszłość. A przynajmniej w wersji studyjnej – bo koncertowo to niech dalej bronią ognia prawdziwego rockowego zgrzytu, tak mało obecnego w tych coraz bardziej wygładzonych brzmieniowo czasach.

najlepszy moment: BEAUTIFULLY UNCONVENTIONAL

ocena: 7,5/10