Childish Gambino – EP
rok wydania: 2011
wydawca: DIY
o, rapsy!
Childish Gambino wprawdzie to swiezynka na rap scenie, ktory wraz z Big Kritem czy Tyler, The Creatorem ma potencjal na uratowanie dobrego wizerunku tego gatunku w oczach masowego odbiorcy, ale w przeciwienstwie do tamtych nie jest to wlasciwie chlopaczyna znikad. wiecej – prawdopodobnie jego prawdziwe nazwisko, Donald Glover, wiecej temu masowemu odbiorcy powie niz jego muzyczny pseudonim (dodajmy, ze od swieta posluguje sie takze xywa mcDJ). pomimo mlodego wieku imiennik naszego premiera zasluzyl sie jako scenarzysta takich seriali jak Community czy 30 Rock. czyli mozna powiedziec, ze kwestie tekstow Gambino mamy rozkminiona. kapitalne puenty, porownania („I got some pussy that was insane,. So insane it’s an enemy of Batman?”), storytelling – jednym slowem: nawijka predysponuje go do tego, by zabawic w tej Muzyce na dluzej.
a muzycznie? taguje sie to jako alternative hiphop, co dla mnie jest przesada – gdyby nie to, ze ostatnimi czasy mainstreamowy rap jakosciowo puka w dno od spodu to wielkiej roznicy miedzy zawartoscia tej EPki a oferta mtv bysmy nie dostrzegli. conajwyzej za sprawa wyspiewanych meskim glosem refrenow skojarzenia moga isc w kierunku The Streets (zwlaszcza ze podobnie jak u Skinnera nie sa te refreny jakos ultrachwytliwe – moze poza „Be Alone”). co nie znaczy ze jest schematycznie – pan Glover lubi aranzacyjnie przykombinowac, w czym przoduje zwlaszcza „Lights Turned On”. kiedy wydaje sie, ze za sprawa futurystycznego, zracego beatu wiemy juz o numerze wszystko, nagle (nie ze zupelnie nieoczekiwanie, ale jednak) zmiena sie on w totalna wixe. owszem, troche traci wiocha, ale hej – ktoz z nas nie ma w sobie inner-wiesniaka, bedacego zupelnie bezbronnym wobec takich rytmow? ja go mam i automatycznie mi sie geba uhahala slyszac ten fragment.
kolezka ewidentnie do obadania. w recenzjach pisali, ze ta EPka to dobry wstep do jego tworczosci. polemizowac nie bede.
najlepszy moment: LIGHTS TURNED ON
ocena: 7,5/10
