Scorn

gdzie: Żak, Gdańsk

kto: Scorn

kazdy grosik. kazda zlotoweczka. odkladane, czasem wyblagane. zaoszczedzone w wyniku rezygnacji z alkoholu. byleby miec na koncerty. dla niektorych to zwykla rozrywka. a dla mnie jak narkotyk. niezbedne do zycia. zwlaszcza Takie koncerty.

wiec tradycyjnym na tym blogu sposobem powiem jak do tego doszlo. wiec ustawka z ptaq, jedziemy pod Zak, gdzie ma sie odbyc muzyczne swieto o nazwie koncert Scorna. pod Zakiem spotykamy tyberiusza, kryche i krzyska. w srodku zas artura, mrozona, celine, anie z maistra czy tez ludkow z fallouta czy mr caco. duzo znajomych, niestety sama rekwencja na koncercie wcale nie rewelacyjna. jak na taka legende muzyki niezaleznej to wstyd. no ale nic to. tradycyjny browarek i czekamy w barowej salce az cos sie bedzie dzialo w sali glownej. o 20.30 zniecierpliwieni wchodzimy do sali. okazuje sie ze scorn juz zaczal grac. troche szkoda ze nie poczekali na mnie, no ale coz. szkoda tez, ze w sumie duzo ludzi dalo tak sie nabrac, bo w mniejszej sali nie bylo nic slychac z tego co dzialo sie w glownej sali. pozostaje wiwerzyc, ze za duzo nas koncertu nie ominelo.

koncert. za duze slowo. set. wielka konsoleta, za ktora stoi wielki Mick Harris i jego pomocnik. oni i ich kolekcja laptopow i elektronicznych gadzetow.

metalowe glowy znaja Harrisa glownie z Napalm Death. ale juz od wielu lat Harris udowadnia, ze jest ponad ciezkim gitarowym rzepoleniem. czlowiek orkiestra – nagrywki z jazzmanami, johnem zornem, dj spookym. dyskografia liczaca okolo 200 pozycji. Czlowiek Instytucja. wrecz wypada go zobaczyc. ostatecznie w tamtym roku nie wystapil z Painkillerem w warszawie. rekompensata za czkeanie na jego wizyte jest fakt, ze przyjezdza na cala trase, ktora obejmuje Gdansk. co za mily chlopak.

choc Ci, co lubia Painkillera nie za Harrisa, a za sama muzyke, mogli sie srogo zawiesc. nie mowiac juz o tych, ktorzy liczyli na jakis erzac Napalm Deatha. wiec kto mogl byc zadowolony z tego koncertu? na pewno Ci, dla ktorych dzwieki generowane przez takie jednostki jak arh+ czy aleph to muzyka a nie zlepek dziwnych, meczacych uszy dzwiekow. choc tez bez przesady, bo bylo to na pewno bardziej przyswajalne niz dzwieki wspomnianych kolegow. kto jeszcze? duza grupa ludzi, ktorzy lubia po prostu, generalnie rzecz ujmujac, dzwieki klimatyczne. w tym przypadku wszystkie cechowalo to, ze mozna je bylo okreslic jednym epitetem. niepokojace. z roznym nasileniem, w roznych odcieniach (inne madre slowka: klaustrofobiczne, lekko-przerazajace, mroczne). dla fanow dzwiekow spod znaku dzieci-kwiaty i groove coverage nie do przelnkniecia. ale z tego co zaobserwowalem, takich raczej nie bylo. a swoja droga, reakcja publiki na takie dzwieki byla dosc roznorodna. od skupienia w zastyglej pozie, przez paralityczne ruchy, na najzwyklejszym tancu konczac. choc tych pierwszych bylo zdecydowanie najwiecej. co poniektorzy, z tego co wywachalem, musieli posilkowac sie dodatkowymi dopalaczami typu mary jane, ale mysle ze wiekszosc juz sama muzyka byla stripowana. nie wyobrazam sobie siebie spalonego i jeszcze poglebiajacego paranoje taka muzyka i wizualizacjami… no wlasnie, wizualizacje. scinki obrazow, z czesto powtarzajacymi sie motywami. detaliczne ujecia. no i jeszcze ta czarno-biala koncepcja obrazu… tak, pasowalo to do muzyki.

co tu duzo mowic, magiczny wieczor. magia, ktorej sie doswiadcza tylko w obcowaniu z wielkimi Artystami. i nawet jesli dla kogos granie na tak nietradycyjnych instrumentach (?) jak macintoshowy laptop i konsoleta nie swiadczy o byciu Artysta, to spiesze doniesc, ze takie rzeczy tez trzeba umiec obslugiwac. zwlaszcze jesli improwizujemy. zreszta, akurat Harris to juz tyle razy pokazywal ze jest Wielim Tworca, ze teraz juz nic nie musial. po prostu zagral przyzwoity koncert, za ktory zostal nagrodzony obfitymi oklaskami, wyskoczyl zrobic sobie fotke m.in. z mrozonem (przez co sie okazalo, ze harris to kurdupel jakich malo) i czmychnal na dalsze koncerty. i nawet jesli wierzycie bardziej mtv i Teraz Rockowi niz marnemu autorowi relacji na bloga, to to powiedziec Wam musze – to bylo jedno z wydarzen roku.

najlepszy moment: CAŁOŚĆ

ocena: 7/10