A Perfect Circle – The Hollow

rok wydania: 2000

wydawca: Virgin

dawno nie bylo o A Perfect Circle.

pelnowymiarowe plyty omowilismy, nadmienmy teraz o wydawnictwach pobocznych. takich jak tenze singiel. „The Hollow”, jak pamietamy, otwieral debiutancki „Mer De Noms”. piekny kawalek, najoptymistyczniej brzmiacy w calej dyskografii zespolu, tez chyba najbardziej radio-friendly. no i tu slychac tez wyjatkowo bebnienie nie nadwornego perkmana APC Josha Freese, a primusowca Tima Alexandra.

track w oryginalnej wersji jest oczywiscie i na tej plytce. ale pozniej juz mamy rarytasy. najpierw – dwa rozne do „The Hollow” w wykonaniu dwoch roznych muzykow APC. „Constantly Consuming Remix” to wersja, w ktorej wszystkie sciezki instrumentalne sa autorstwa ladniutkiej Paz Lenchantin. wszystkie, czyli de facto skrzypce, pianino i gitara akustyczna. no i wokal. nie tak mocny jak w przypadku Tori Amos, ale calosc traci klimatem tworczosci tejze kolezanki. reasumujac – calkiem cudna wersja.

„The Bunk Remix” to zas rzecz popelniona przez Troy Van Leeuwena. zupelnie inna w klimacie od poprzedniczki. stricte syntetyczna rzecz, niestety blizej gesciej wykorzystujacych elektronike numetalowcow niz np Nine Inch Nails. slychac efekt czestego terminowania na sesjach tego typu kapel… a moze to mix Josha Abrahama, tez trzymajacego sztame z numetalowcami? aha, wokal takze Leeuwenowy, choc to akurat plus tego remixu.

no i na koniec chyba najwiekszy przeboj APC, tez pochodzacy z debiutu „Judith”. w dwoch wersjach. muzycznej, czyli remixie popelnionym przez D.Lohnera (przez chwile APC, ale przede wszystkim NIN). stylowa rzecz, bliska macierzystemu bandowi tego pana. choc skojarzenie np z Aphex Twinem tez byloby nieglupie. no i jeszcze mamy klip do „Judith”. niby nic wielkiego – ot, kapela grajaca w obskornej salce. ale te zdjecia! rezyserowal David Fincher („Siedem”, „Fight Club”), znac reke mistrza w tym obrazku.

pozyteczne wydawnictwo.

najlepszy moment: THE HOLLOW (CONSTANTLY CONSUMING REMIX)

ocena: 7/10