Złe Wychowanie

rok: 2004

reżyseria: Pedro Almodovar

Szczerze mówiąc nigdy jakoś specjalnie nie interesowałem się twórczością Almodovara. Sam nie wiem czemu. Nie to abym był antyhomo, niemniej swego czasu obejrzałem „Kikę” i uznałem że starczy. Aczkolwiek już taki „Porozmawiaj z Nią” zrobił na mnie kolosalne wrażenie. „Może wreszcie zaczął robić dobre filmy?”

Aby utwierdzić się w tym przekonaniu (tudzież je anulować) wybraliśmy się na nowy film Hiszpana, czyli „Złe Wychowanie”. I mogę od razu powiedzieć, że zdecydowanie nie żałowałem. Jest on… brutalny. Gdzieś przeczytałem że jakiś pan z LPR postanowił zrobić akcję mającą na celu zniesienie filmu z ekranów kin. Wariat, myślę sobie. I po jego obejrzeniu zdania nie zmieniam, aczkolwiek na swój sposób kolesia rozumiem. Nie ma co się oszukiwać – obraz księży w tym „Złym Wychowaniu” jest dosyć nieprzychylny. Ale czy można się wciąż oszukiwać, ze pedofilii w Kościele nie ma? Wyjaśnijmy sobie – to nie jest film dokumentalny o stanie Kościoła Rzymskokatolickiego, aczkolwiek Pedro ciekawie wplótł ten problem do scenariusza, rewelacyjnego zresztą. W niczym nie przypomina on „kobiecej” estetyki poprzednich filmów Almodovara. Niby są tu homo i transwestyci, ale nie zmienia to faktu, ze intryga jest, jeśli można ją tak określić, dość męska, niczym z filmu sensacyjnego. I z zaskakującymi zwrotami akcji. Pokrótce – do reżysera przeżywającego kryzys twórczy zgłasza się kolega podający się za przyjaciela z dzieciństwa. Daje mu scenariusz własnego autorstwa, w którym opowiada ich historię, silnie przesiąkniętą erotyką…

Tyle. Nic więcej powiedzieć nie mogę. Zdecydowanie warto wysupłać parę groszy na bilet kinowy. Również dla genialnego aktorstwa Gael Garcia Bernala, znanego z „I twoją matkę też”. Typ jest niezły. I muzyka też niezła. Nawet kolorystycznie ten film jakiś taki inny się wydaje od poprzednich dokonań. Almodovar się wyrabia!

najlepszy moment: GAEL SIĘ STARA

ocena: 7,5/10