Tryp – Wędrówka Ludów
rok wydania: 2009
wydawca: DIY
wczoraj zmarl Nate Dogg, mistrz west-coastowych refrenow. „Regulate”, „Aera Codes”, „The Next Episode”… eh, zal zal zal. no ale rap gra trwa dalej, wiec zrobcie minutowy halas dla Nate’a i jedziemy ze swoimi sprawami dalej.
czy lodz to polski manchester? no wolalbym by za takowy uchodzilo 3miasto, ale lepsze to niz myslowice. zreszta Lodz zasluguje na taki tytul podwojnie. bo nie chodzi tylko o to, ze genialne rzeczy tam sie dzieja w dziedzinie muzyki (eeee, jakby co to nie mam na mysli comy). ale chodzi tez o atmosfere miasta, przesiaknieta przemyslowym klimatem, jak i tez pewna zadupiowosc. a to ostatnie zwlaszcza, jak wiemy na przykladzie seattle, bardzo sprzyja kreatywnosci. no generalnie jesli muzykom joy division na tyle sie nie poszczescilo, ze urodziliby sie gdzies w polsce zamiast w manchesterze, to najlepiej (dla ich muzycznej aktywnosci rzecz jasna) jakby urodzili sie wlasnie w lodzi. jod od morza chyba najlepiej by nie wplynal na kreacje takich trackow jak „she’s lost control” czy „isolation”. niechybnie wyszlo by z tego JOD division. hahahahahaha.
dobra, z sucharow przejdzmy do konkretow. jak to by powiedzial nasza duma artystycznego trojmiasta, Tymon T., muzycy w lodzi lubia stykac sie swymi artystycznymi koncowkami. i tak juz na ten przyklad muzycy cool kids of death (kuba wandachowicz, marcin cinass kowalski) skumali sie z robertem „agressiva 69” tuta w ramach projektu NOT. i choc wielkiego szumu pod tym szyldem nie zrobili (najwiekszym sukcesem wciaz pozostaje koncert w gdansku w ramach „Progressive Rage”, hahahahaha……… oho, dzien udanych zartow), to postanowili jednak pchac muzyczny wozek dalej. a ze wandachowicz czesto i gesto propsowal kultowy band 19 Wiosen, predzej czy pozniej i z nimi musialo dojsc do kolabo. tak powstal TRYP. pierwszy tryp…. errr, trop, to oczywiscie anagram nazwiska frontmana 19 Wiosen i takze Tryp’a, Marcina Pryty. ale tez chodzi o to, ze podmieniajac chocby jedna literke mozemy otrzymac inne ciekawe, niekoniecznie jednak przyjemnie kojarzace sie wyrazy. trup. trip. trypra. and so long.
czy juz domyslacie sie, jaka muzyke moze grac ta kapela? no wlasnie. choc moglibysmy ulatwic sobie od razu sprawe, rzucajac czyms na ksztalt CKOD + Agressiva 69 + 19 Wiosen + futurystyczna otoczka (EPka opublikowana rowno w stulecie „Manifestu Futuryzmu”). jest agressivowy industrial? jest, chyba zreszta w najwiekszym procencie, „Druga Strona” czy „Naprawdę” to czysty Nine Inch Nails. jest zimna fala oparta na genialnych pochodach Wandachowiczowego basu? jest, w najlepszym tracku tytulowym. no i przede wszystkim jest tu osobowosc Pryta, prawdziwego – a nie „polowicznego” jak „Kulki” – punkowca i jednoczesnie jednego z wybitniejszych polskich teksciarzy. i choc wokal ma niemalze zaden, to wlasnie jego postac decyduje chyba o sukcesie artystycznym Trypa, ktorego nie doswiadczyl Not. pewnie, moze i w skali swiatowej to nie ma co przesadzac z komplementami, ale zawezajac perspektywe do polskiego podworka mozna mowic o narodzinach nowej jakosci.
a na pewno mozna powiedziec jedno – kusi, by jak najszybciej zorientowac sie w zawartosci pelnowymiarowego, niedawno wydanego albumu „Kochanowka”. EPka jako zajawka spelnia swa role w stu procentach.
najlepszy moment: WĘDRÓWKA LUDÓW
ocena: 7,5/10
