We Are From Poland Vol. 3
rok wydania: 2008
wydawca: DIY
jedziemy dalej z tematem.
musze przyznac, ze trzecia czesc serii pozytywnie mnie zaskoczyla w jednej kwestii – wreszcie jest spojnie. widac, ze tym razem postanowiono zadbac o selekcje – nie tylko piosenek jest mniej (15), ale niemal wszystkie laczy wspony mianownik. dziwna sprawa, bo choc wydano rzecz w maju, klimat jest wybitnie melancholijny, momentami posepny – generalnie bardziej jesienny niz wiosenny. takze wybitnie gitarowy, ale i tu zdarza sie sympatyczny wyjatek w postaci Karotki i jej „O rajska rozkoszy”. co jeszcze? udalo sie znow reprezentantom 3miasta zalapac do skladu, z czego mnie osobiscie najbardziej cieszy obecnosc ziomkow (i ziomkini) z Cmy – swoja droga jestem ciekaw czy kiedys wroca do grania, czy Adaho juz calkowicie poswiecil sie Garsom?
dobra, tradycyjnie:
trzecie miejsce na podium dla Sami Muzycy i ich „Halomoto”, za fajna melodie i fajnie przeplatajaca cala niezobowiazujaca raczej piosenke niemal metalowa zagrywke gitary. gdyby laureat nie zglosil sie po odbior nagrody, w ramach alternatywy proponuje: Setting The Woods On Fire z ladnie halasujacym „Delayed Sleep Phase Disorder”, slicznie smucacy Folder i „Aniseed” oraz New York Crasnals z „No Time”
drugie miejsce przypada projektowi Marcinera Awaria, za ktorym stoi perkman Psychocukra. tym razem cukru niewiele, psycho jeszcze mniej, natomiast sporo niebanalnego autorskiego songwritingu z kapitalnie przeplatajacym calosc beatem (w koncu perkusista, tak?). czyli jesli juz to Bajzel anizeli Graftmann.
no i zloty medal – Manescape. ja wiem, wszyscy juz rzygaja postmetalem i postrockiem. ja zreszta juz troche tez, dlatego rownie dobrze „Absence Of Silence” moglby wyladowac na drugim miejscu, za Marcinera Awaria. ale dzis czuje tak, ze te osiem minut totalnie mnie wkrecily i w sumie nie dziwie sie, ze pochodzacy z teoretycznie innej bajki Maciej Cieslak dosc czesto z Manescape’m kolaboruje.
najlepszy moment: MANESCAPE – ABSENCE OF SILENCE
ocena: 7/10
