Chamillionaire – Baddazz Slow-mixes
rok wydania: 2011
wydawca: DIY
No, chłopak się nie patyczkował w 2011 roku. Czwarty mixtape, dziś na tapecie.
Czemu SLOW-mixes? Kusicielka na okładce sugeruje, że tym razem z zakresu tematycznego bauns, koks, dziwki tym razem dominować będzie ten trzeci aspekt codziennego życia amerykańskich raperów. A raperzy ci mają tak, że jak już piszą numer o dupach, to nagle robią się z nich wielcy romantycy, zapraszają r’n’b śpiewaków na refreny, sami próbują nawet coś tam pociągnąć wokalnie (przeważnie nieodzowny staje się wtedy autotune).
Nie inaczej jest tutaj. 70 minut aż kipiących słodkimi zaśpiewami, postękiwaniami, gładziutkimi jak pupa niemowlęcia bitami. Na wyrywki bywa nieźle (mój faworyt „Pot Of Gold” The Game’a, gdzie refren gospodaruje całkiem nieźle Chris Brown, potwierdzając że ma głos, choć i tak jest totalnym fajansiarzem), ale jako całość na dłuższą metę idzie się porzygać. I nie ratuje to, że kolejny raz Cham dograł się do tracków wykonawców z rap/rnb elity (nawet Erykah Badu się przewija).
Dzieci z tego nie będzie. Najbardziej zaś zaintrygował mnie fragment, w którym Cham reklamuje swój profil na… Google Plus. Nerd!
najlepszy moment: THE GAME – POT OF GOLD (FEAT. CHAMILLIONAIRE & CHRIS BROWN)
ocena: 6,5/10
