Juvenile – Mardi Gras
rok wydania: 2012
wydawca: DIY
Zatem dalej omawiamy Juvenilowe mitape’y.
Wczoraj napisałem coś o braku sampli w muzyce tego pana. Wykrakałem. Pierwsze co zwraca uwagę na „Mardi Gras” to fakt, że jest on obładowany samplami! Czasem na mniejszą („Juicy” Biggiego w „Sip Champagne”), a nawet niezauważalną skalę (eurodance’owy „Power” w identycznie zatytułowanym tracku), często jednak taki sampel stanowi właściwie kręgosłup kompozycji, a nawet daje mu imię (Fugees w „Ready Or Not”, Berlin w „Take My Breath”). Jasne, jest to pójście na łatwiznę trącącą Flo Ridą czy prekursorem takich zabiegów Puff Daddy’m, ale skłamałbym mówiąc że zmniejsza to frajdę ze słuchania. Tym bardziej, że osadzono je na naprawdę zjadliwych bitach, jakościowo nieporównywalnych z tym co gra się na mikstejpowym Południu. A dodatkowo otrzymujemy jeszcze elitarny ficzur Ricka Rossa we wspomnianym „Power”, soulujący „Black Card Music”, niemal raprockowy podkład w „Betcha I Don’t Cry No More”, a to wszystko zamknięte w ramach czasowych lekko przekraczających 30 minut. Zatem całkiem spoko.
najlepszy moment: READY OR NOT (FEAT. SKIP & WACKO)
ocena: 7/10
